Waarom kan mijn kind niet tegen zijn verlies?
Deel deze blog
Het spel is nog niet eens afgelopen of het gaat al mis. Boosheid. Verdriet. Of ineens andere regels.
“Maar zo bedoelde ik het niet…”
“Dan hoef ik die kaarten niet te pakken…”
Herkenbaar? Je bent niet de enige.
Niet tegen je verlies kunnen is iets wat veel kinderen laten zien.
En hoe groot de reactie soms ook is: het is meestal geen onwil, maar ontwikkeling.
Waarom kinderen moeite hebben met verliezen
Voor jonge kinderen voelt verliezen niet als “een spelletje”.
Het voelt echt.
Dat komt doordat:
- emoties nog groot en overweldigend zijn
- relativeren nog lastig is
- het zelfbeeld nog in ontwikkeling is
Verliezen kan voor een kind voelen als:
“ik doe het niet goed”
En dat is iets heel anders dan hoe wij ernaar kijken.
Wat gebeurt er in het hoofd van je kind?
Het brein van een kind is nog volop in ontwikkeling.
Dat betekent:
- gevoelens komen snel en intens
- remmen lukt nog niet goed
- woorden voor emoties ontbreken vaak nog
Daardoor zie je gedrag zoals:
- boos worden
- stoppen met spelen
- valsspelen
- of regels aanpassen
Niet tegen je verlies kunnen is dus vaak:
nog niet kunnen omgaan met teleurstelling
“Hij verzint regels om niet te hoeven verliezen”
Misschien herken je dit:
Je kind moet bijvoorbeeld drie kaarten pakken.
Maar in plaats daarvan verandert hij de regels, stelt hij het uit of verzint hij waarom het nu niet hoeft.
Dat gedrag voelt soms brutaal, maar dat is het meestal niet.
Wat er gebeurt is dit:
👉 je kind probeert controle te houden op een moment dat het niet gaat zoals hij wil
Onderliggend zit vaak:
- teleurstelling
- spanning
- de wens om het “goed” te doen
Het aanpassen van regels is dan een manier om het verlies te vermijden.
Wat kun je doen in zo’n moment?
Je hoeft het niet groot te maken.
Juist kleine, duidelijke reacties werken het beste.
1. Erken het gevoel
“Je baalt hè, je wilde niet die kaarten pakken.”
Dat haalt de spanning omlaag.
2. Blijf bij de regel (rustig en duidelijk)
“De regel is dat je nu 3 kaarten pakt.”
Geen discussie, geen onderhandeling.
3. Maak er geen strijd van
Hoe meer ruimte je geeft om te onderhandelen, hoe meer je kind gaat zoeken naar uitwegen.
Rustig herhalen is vaak genoeg.
4. Zet een logische grens
Blijft je kind weigeren?
“Als we de regels niet volgen, stoppen we het spel.”
Dat is geen straf, maar een logisch gevolg.
Mag je hier een consequentie op zetten?
Ja — maar het hangt af van wáár je op reageert.
👉 Gevoel = mag er zijn
👉 Gedrag = heeft grenzen
Dus:
- boos zijn → oké
- spelbord gooien → grens
- regels veranderen → grens
Wat helpt, is deze volgorde:
- Erkenning
- daarna pas de grens
Bijvoorbeeld:
“Je baalt hè. Maar we veranderen de regels niet.”
Tot welke leeftijd is dit normaal?
Niet tegen je verlies kunnen is normaal gedrag tot ongeveer 7–8 jaar.
Zo ontwikkelt het zich meestal:
- 3–4 jaar: heftige reacties, winnen is belangrijk
- 5–6 jaar: meer begrip, maar emoties winnen nog vaak
- 7–8 jaar: beter kunnen relativeren
- 9+ jaar: omgaan met verlies lukt meestal beter
Dit verschilt per kind.
Sommige kinderen hebben meer tijd nodig — en dat is oké.
Wanneer is het goed om extra op te letten?
In de meeste gevallen hoort dit bij de ontwikkeling.
Kijk iets beter als:
- spelletjes altijd escaleren
- je kind niet meer wil meedoen
- frustratie heel lang blijft hangen
Dan kan er meer spelen, zoals moeite met frustratie of zelfvertrouwen.
Veelgestelde vragen
Is het normaal dat een kind niet tegen zijn verlies kan?
Ja. Vooral bij jonge kinderen hoort dit bij de ontwikkeling van emotieregulatie.
Waarom wordt mijn kind zo boos bij verliezen?
Omdat emoties nog moeilijk te reguleren zijn en verliezen groot kan voelen.
Moet ik mijn kind laten winnen?
Soms kan dat helpen om plezier te houden, maar het belangrijkste is oefenen met kleine teleurstellingen.
Wat als mijn kind de regels blijft aanpassen?
Blijf rustig, herhaal de regel en maak duidelijk dat het spel stopt als regels niet gevolgd worden.
Een kleine aanvulling vanuit ons
Bij Sprout&Joy kijken we graag naar wat er onder gedrag zit.
Spelen is niet alleen leuk — het is oefenen.
Met wachten, delen, verliezen en opnieuw proberen.
En dat gaat niet in één keer goed.
Maar stap voor stap.
Hulp hierbij? Lees samen eens het grote boek met alle emoties. Uiteraard te verkrijgen bij Sprout&Joy
